4 Ağustos 2013 Pazar

AŞKSAL HAKLARI İHLALEN (Erman BAZO)

İlginç benzetmeler, yoğun duygular, kulağa bir musiki sunan dizeler... “Aşksal Hakları İhlalen” adlı kitabıyla Erman Bazo. Sözcüklerle dans etmek... Ve bu dansın sonunda ortaya çıkan dolu dolu bir şiir seçkisi...
 
kırmızı yakut akar geceye
ayak izlerim kalır karanlıkta
senden sonra
olmayacak bir zeki müren şarkısı
damlar kulaklarıma
güneş dökülmez inatla
bulunduğum enlem ve boylama

yazarım sadece ben
bilmem hangi kelime
hangi kelimeyi takip eder
kafiye yoksulu, genç
ama ayrılık dizeler
oysa sadece iki kıtayı bağlayan
bir köprü var aramızda bu sefer

ve çok bilinmeyenli denkleme
kalem tutmak
kat edemediğimiz mesafeyi anlamak
ya matematiğimiz zayıf
ya da gönüllerimiz
fakat biliyorum ki
boşuna dillerimi saklamak
ne kadar mecazi kızsam da
seninle hep eşanlamlı kalıyorum
bir bilsem
ah bir bilsem nasıl oluyor
aşkın karekökünde
hep seni buluyorum

      * * * * *

sevmek acı verir
                         kimi zaman
kimi zaman sevda
                         bir yaradır
                                      kabuk bağlamayan
her sızlayan yara da olgunluk rütbesi
işte bu sebepten
olur olmaz kaçışırız
                         yara almamak için
ve de zamanından önce
                                olgunlaşmamak için
                                                            gönülce
oysa ki sevmekten başka
nefes alma imkânımız yoktur
şu dünya topraklarında
insan
sevmek için yaratılmıştır
                                ve de sevilmek

      * * * * *

dertler biter mi sandın
bitmeyen dertle
                    günler geçer mi sandın

payıma uzun geceler düşmüş
kulağımın işittiğine
                       yüreğim kanar mı sandın

bir uçsuz yalnızlık
ve yorgunluktur bedenime
                                       şu gidişin
hani nerde şimdi sevdaya
                                       iç çekişin

gözlerime damla damla
                                  sensizlik oturmuş
yarama merhem olur mu
                                  bundan sonra gelişin




      * * * * *

nedir seninle benim aramdaki mesafe
iki kıta bir okyanus mudur
bir sonbahar bir kış mıdır
savaş mıdır hiç bitmemiş
içimizdeki çocuk mudur büyüyememiş
elimde duran, gönderilmemiş mektup mudur
daha önce yazılmamış bir cümle, bir şiir midir

hayır
iki kelimedir seninle benim aramdaki mesafe
söylemeye cesaret edilememiş

bir “gel” desen sen
ben de “geliyorum”

      * * * * *

kaç mevsimden geçmek gerek
gönlümün peşinden giderken
hiç bilmediğim
bu kadar aşk yorgunuyken
kaç kere daha yalnızlığa düşmek gerek
hiç tarif edilmemiş                                                                                                                                  
her insan hayatında
en azından bir kere düşüyor
gönlünün ardından yollara
savrulup duruyor
düşlediği tadı bulamıyor belki
kimisi cesaret edemiyor
tutunduğunda kalmaya
kimisi tutunduğundan gitmeye
kimisi arayıp duruyor
cesaret edebilmek için
sonsuzluğun bilmecesinde
ve bu liste
uzayıp gidiyor “kimisi”lerle
arayıp duranlardan ben
rota kayıp, pusula kayıp
kırık dökük bir güverte
ışık veren her limana
yanaşıyorum bu yollarda
her seferinde bir umut
her aşkta dalgakıran beklerken
gönülkıranlar buluyorum



ve aslında
bile bile kastederek gönlüme
hiç bulamayacağım
“o” nu arıyorum

      * * * * *

gülüm sende kaldı
yüzüm hiç gülmez oldu
yüreğim senden başkasına
yüzünü hiç dönmez oldu

her gün bahar istedim
yarınım hep kış oldu
dünlerden bir gün gittin
dünyam feryat figan oldu