BEYAZ GECELER (DOSTOYEVSKİ)
Dostoyevski
Beyaz Geceler
Aşk, mutluluk
Hüzün
Hüzün
Biraz kırgın biraz buruk
“Nefis bir geceydi. Tıpkı gençlik devirlerimizdeki gibi bir geceydi aziz okuyucu. Gök o kadar yıldızlı, öyle açıktı ki, insan başını kaldırınca ister istemez, ‘Şu göğün altında çeşit çeşit hırçının, huysuzun bulunması mümkün mü?’ diye sormaktan kendini alamıyordu.”
 |
| görsel: vincent van gogh |
*
* * * *
“Nerden
çıkıverdiğinin farkında olmadan kaldırımda, kıza oldukça yakın, ama fraklı
görünüşü pek mazbut, yürüyüşü hiç mazbut olmayan bir adam peyda oldu.”
*
* * * *
“Her
şeyi olduğu gibi söylemek en iyisi… Kalbim konuşurken susmayı bilmem.”
*
* * * *
“Nastenka;
Petersburgta, - belki bilmezsiniz – oldukça tuhaf köşeler var. Buraların güneşi
sanki öbür Petersburgluları aydınlatan güneş değildir; sanki yalnız bu yerler
için ısmarlanmış yepyeni, bambaşka bir güneştir.”
*
* * * *
“Ertesi
güne kadar sıkıcı işlerden kurtulduğuna memnun, dersten sonra sevdiği oyuna,
yaramazlığa kavuşan bir okul öğrencisi gibi sevinç içindedir.”
* * * * *
“Sonsuz
dedikleri hayal, daimi bir gerginlik içinde bulunmaktan tükeniyor. Çünkü zaman
geçip insan olgunlaştıkça eski ideallerin yerine yenilerini koyamayınca
yıkıntıların arasından yeni bir şeyler bulup çıkarmak mecburiyeti oluyor. O
zaman hayalci, tıpkı ateş yakmak isteyince, sönmüş külleri karıştırarak köz
aradığımız gibi, vaktiyle kalbini duygulandırıp gözlerini yaşartan eski
hayallerini canlandırmaya çalışıyor.”
*
* * * *
“Sevinç
ve saadet insanı ne kadar güzelleştiriyor! Kalp sevgiyle taşarken içtekini
başkasının kalbine dökmek, etrafta her şeyin neşelendiğini, gülüp söylediğini
görmek istiyor.”
*
* * * *
“Zaten
insanlar mutsuz olmadıkça başkalarının mutsuzluğunu anlayamıyor. O zaman
duygular daha incelip kuvvetleniyor.”