Hoşgeldin 2017

-
Sağlıklı, huzurlu, mutlu bir yıla merhaba 😄





Bu Haftaki Tercihleriniz

ÜNLÜ HİKAYELER

-
“kitap pınarım”ı takip edenler hikaye türünden hoşlandığımı bilirler. Ortaokul yıllarında ders kitaplarında yer alan hikayelerle başlayan bu sevdam üniversite yıllarında da devam etti. Öğretmenliğe başladığım ilk yıllarda deneme, biyografi, gezi, anı gibi farklı türlere yönelmem bir ara hikayenin tahtını sallar gibi olduysa da o, yerini korumayı bildi. Bugün yine bir hikaye kitabı tanıtmak istiyorum sizlere. “Altın Çocuk Kitapları”na ait 1983 basımı bir kitap: “Cumhuriyet Öncesi Yazarlarımızdan Ünlü Hikayeler”. Bulabilirseniz ancak sahaflardan ya da kütüphanelerden temin edebilirsiniz. Kitapta pek çok yazarımızın,   bir kısmını muhtemelen bildiğiniz, hikayeleri var. Çoğunu daha önce okumuş olmakla birlikte ilk defa karşılaştıklarım da oldu. Örneğin Halit Ziya’nın “Altın Nine” isimli hikayesi pek hoşuma gitti. Ahmet Naim Çıladır’ın “Kuduz Düğünü” başarılı ve canlı bir anlatıma sahip; ama günümüzde böyle bir hikayenin çocuk kitaplarında yer almasına pek de sıcak bakmayan bi...
YAZININ DEVAMI »

BENİM ADIM KIRMIZI (Orhan PAMUK)

-
Nobel ödüllü yazarımız Orhan Pamuk'tan bir kitap seçtim bugün için. Yıllar önce üniversitede okurken "Yeni Türk Edebiyatı" dersinde adından sıkça söz ettiğimiz, eserlerini tartıştığımız bir yazardı. Bu kadar sık söz etmemizin sebebi, arkadaşlardan birinin tam anlamıyla bir Orhan Pamuk hayranı olmasıydı. Derste ne yapar eder sözü yazara getirirdi. Hocamız aynı hayranlığı taşımadığı için olsa gerek biraz da gençlik heyecanıyla görüşlerini kabul ettirebilmek, Pamuk'un çok büyük romancı olduğunu ispatlayabilmek için sonsuz bir gayret gösterirdi. O, bütün romanlarını okumuştu ve biz de sayesinde "okumadan" fikir sahibi olmuştuk.  Neyse lafı daha fazla uzatmayayım yazarla tanışıklığım böyle başladı. "Hangi romanını okumalıyım?" düşüncesi kafamda dolanırken "Benim Adım Kırmızı" benim için ön plana çıktı. Bunda görsel sanatlara olan ilgimin de etkisi olduğu yadsınamaz tabii. Ne de olsa kitapta "minyatür" sanatından söz ediliyordu. ...
YAZININ DEVAMI »

HAYATA RAĞMEN EDEBİYAT (Ali LİDAR)

-
“kitap pınarım”ı devamlı takip edenler bilirler. Öyle okuma listelerim, “şimdi şu kitap, sonra bu kitap” gibi sıralamalarım ya da “bu kitabı iki günde bitirmeliyim” gibi süre tahminlerim yoktur benim. “Hazine Sandığım” dediğim henüz okumadığım kitapların bulunduğu bir koli, bir de “Bunu okusam iyi olur” dediğim kitapların adını yazdığım bir not defteri. “Hazine Sandığım”daki kitapları eritmeye çalışıyorum bir süredir. Ama birini okusam iki tane daha ekliyorum sandığa. Olay tam bir havuz problemine döndü anlayacağınız. Bir de arada öğrencilerimin, arkadaşlarımın verdiği ödünç kitapları sayarsak… Ne sıra ne süre, hadi şimdi bunu okuyayım diyorum, başlıyorum sayfaları çevirmeye. Ali Lidar’ın edebiyatla ilgili kitapları ise istisna. Örneğin  Ocak 2019’da okurla buluşan “Hayata Rağmen Edebiyat”ı hemen alıp okudum ve kitap kütüphanemdeki yerini aldı. Tıpkı  “ Kişisel Edebiyat Atlası ”nda olduğu gibi. Lidar her iki eserinde de gönül ve fikir hanesinde yer etmiş yazarlara yer v...
YAZININ DEVAMI »

ENGEREĞİN GÖZÜ (Zülfü LİVANELİ)

-
Uzun zamandır Zülfü Livaneli’nin roman tarzındaki eserlerinden birini okumayı düşünüyor; fakat bir türlü cesaret edemiyordum. Neden mi? ZülfüLivaneli denemelerini ve köşe yazılarını çoğu zaman beğeniyle okuyorum. Bu da romanları konusunda bende yüksek bir beklenti oluşturdu doğal olarak. Ancak kendisinin "Huzursuzluk", "Konstantiniyye Oteli" ve "Kardeşimin Hik â yesi" adlı romanlarını okuyan arkadaşlarımdan genellikle iki türlü yorum duyuyordum. Ya “çok güzel”, “muhteşem” ya da “beğenmedim”, “hayal kırıklığı”. Sonra bir yerden başlamam lazım dedim kendi kendime. Bu sözün zihnimde dolandığı günlerden birinde karşıma “Engereğin Gözü” adlı kitap çıktı. Daha önce kimseden bu ismi duymamıştım. Dolayısıyla herhangi bir yorum, fikir yürütmeyle de karşılaşmamıştım. Zamanıdır diyerek kitabı elime aldım ve benim için doğru zamanda doğru seçim gerçekleşmiş oldu.
YAZININ DEVAMI »