Hoşgeldin 2017

-
Sağlıklı, huzurlu, mutlu bir yıla merhaba 😄





Bu Haftaki Tercihleriniz

ENGEREĞİN GÖZÜ (Zülfü LİVANELİ)

-
Uzun zamandır Zülfü Livaneli’nin roman tarzındaki eserlerinden birini okumayı düşünüyor; fakat bir türlü cesaret edemiyordum. Neden mi? ZülfüLivaneli denemelerini ve köşe yazılarını çoğu zaman beğeniyle okuyorum. Bu da romanları konusunda bende yüksek bir beklenti oluşturdu doğal olarak. Ancak kendisinin "Huzursuzluk", "Konstantiniyye Oteli" ve "Kardeşimin Hik â yesi" adlı romanlarını okuyan arkadaşlarımdan genellikle iki türlü yorum duyuyordum. Ya “çok güzel”, “muhteşem” ya da “beğenmedim”, “hayal kırıklığı”. Sonra bir yerden başlamam lazım dedim kendi kendime. Bu sözün zihnimde dolandığı günlerden birinde karşıma “Engereğin Gözü” adlı kitap çıktı. Daha önce kimseden bu ismi duymamıştım. Dolayısıyla herhangi bir yorum, fikir yürütmeyle de karşılaşmamıştım. Zamanıdır diyerek kitabı elime aldım ve benim için doğru zamanda doğru seçim gerçekleşmiş oldu.
YAZININ DEVAMI »

DEDE KORKUT HİKAYELERİ

-
Edebiyat tarihimizin önemli eserlerinden “Dede Korkut Hikâyeleri”ne yer vermek istedim bugün. Bir süre önce Unesco tarafından “İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsili Listesi”nde yer alan hikâyelerin öneminin sık sık vurgulanması gerektiğini düşünüyorum. Kültürümüzü, dilimizi, yaşayışımızı,   inancımızı anlatan bu eserin orijinal yazmaları maalesef yurt dışında. Gerçi bazen bu eserlerin yurt dışında olduğuna sevinsem mi üzülsem mi ona da karar veremiyorum ya! Şu anda kütüphanelerimizde yüzlerce, binlerce el yazması eser var. Hangisinin kıymetini ne derece biliyoruz, bunları okuyup gün ışığına çıkarma gayretinde miyiz, tartışılır. Batılıların farklı kültüre ait pek çok eseri kütüphanelerinde toplayıp bir o kadarını da tahrip ettikleri göz ardı edilemez bir gerçek. Hangi eserlerde ne gibi bilgiler var, batılı ülkeler bu bilgilerden hangi anlamda nasıl yararlanıyor, bilmiyoruz. Ne acıdır ki kütüphanelerden, doğru kaynaklardan, gerçek belgelerden gittikçe uzaklaşıyoruz ...
YAZININ DEVAMI »

İSKAMBİL KAĞITLARININ ESRARI (Jostein GAARDER)

-
Jostein Gaarder ismini hatırladınız değil mi? “ Sofi’nin Dünyası ” dersem biraz daha açıklayıcı olacak sanırım. Lise yıllarında felsefe derslerini pek sevmezdim. Nedenini pek bilmiyorum ama felsefe benim için cazip değildi  –  bir sürü filozof,  bağlantısını  bir türlü  kuramadığım çeşitli konular…  –  , ta ki üniversite yıllarında “Sofi’nin Dünyası”nı okuyana kadar. Kitabın kurgusu ve yazarın anlatımı beni epey etkilemişti. Hikâye içinde başka bir hikâyenin anlatımını çok farklı ve ilginç bulmuştum. Felsefeyle ilgili önemli bilgileri de  sıkılmadan okuduğumu hatırlıyorum. Adeta ben de romanın içinde felsefe tarihini öğreniyordum. “İskambil Kâğıtlarının Esrarı” adlı kitap da aynı tarzda yazılmış, yine hikâye içinde hikâyeler var; Gaarder, tekrara düşmeden bambaşka bir konuyla yine felsefenin keyifli atmosferinde yol almamızı sağlıyor.
YAZININ DEVAMI »

ÖMRÜMDEN UZUN İDEALLERİM VAR (Suna KIRAÇ)

-
Günümüz insanı için önemli unsurların çoğu maddiyata dayalı. Paranın hayatımızdaki rolünü tabii ki inkar edemeyiz; ama her şey  “ para ”  mıdır, pek çok durumda kolaylık ve rahatlık sağlamasına rağmen her kapıyı kayıtsız şartsız açar mı? Yoksa parayla alamayacağımız şeyler, sağlık gibi sevgi gibi, hayatımızın ana unsurları mıdır? Koç ailesinin önemli isimlerinden Suna Kıraç ’ın kaleme aldığı,  Rıdvan Akar ’ın katkıda bulunup yayına hazırladığı  “Ömrümden Uzun İdeallerim Var ” tü m bu soruların yanıtlarını bir daha düşünmemizi sağlıyor.  İdealleri olanlar için...
YAZININ DEVAMI »

KİMYA HATUN (Saide KUDS)

-
“Saide Kuds, 1951 yılında Tahran’da edebi bir ailenin içerisine doğmuştur. 1973’te Tahran Üniversitesi Politik Coğrafya Bölümünden mezun olmuştur. Bir diplomatla evli olan yazar iki çocuk annesidir. ‘Mevlana Celaleddin – i Rumi’nin Hareminden… Kimya Hatun’ yazarın ilk romanıdır. Yazar, yayımlandığı tarihte İran’da büyük ilgi gören ve uzun süre en çok satanlar listesinde bulunan bu ilk romanıyla, İran’ın en prestijli ödüllerinden olan 2006 Parvin Etesami Edebiyat Ödülü’nü almıştır.” “Gülabdere’nin o uzun kış gecelerinde bizlere ninni yerine Mesnevi okumayı tercih eden sevgili anneme… - Saide KUDS” Düşünün ki bir anne çocuklarına “Mesnevi” okuyor. Çocukluğunda “Mesnevi” ile tanışan ve bu hamurla yoğrulduğunu düşündüğüm bir yazarın Kimya Hatun hakkındaki kitabı. Büyük beklentilerle elime aldığım, bitirdiğimde hüsrana uğramadığım; ancak beklentilerime pek de karşılık bulamadığım bir kitap. Neden mi?
YAZININ DEVAMI »