kitap pınarım

Hakan Günday, neredeyse tüm kitaplarını duyduğum; ancak hiçbir kitabını okumadığım bir yazardı. Malafa, Zargana, Kinyas ve Kayra, Daha, Az… Okulumuzda öğretmenler arasındaki “kitap kulübü”nden daha önce söz etmiştim. Göz atmak isterseniz: “ Körlük ”. Kulübün kasım ayı için seçtiği kitap Hakan Günday’ın “Daha” adlı kitabıydı. Konu da zaten buradan açıldı. Onlar “Kaçıncı sayfadasın? Nasıl gidiyor?”  derken bizlerin de ilgisini çekiyor doğal olarak. O dönemde okudukları kitabın konusuna bakıyor, sayfalarını çeviriyor bir yerinden biz de sohbete dâhil oluyoruz. Bu sohbetler sırasında kulüpteki arkadaşlardan biri –  “ Esir Şehir Üçlemesi ”ni okumamı tavsiye eden arkadaş – artık bir Hakan Günday kitabı okumalısın dediğinde tereddütsüz kabul ettim. Ama hangisini okumalıydım? Kendisi Günday’ın tüm kitaplarını okumuş ve “Az” favori kitabıymış. “Tüm kitaplarını ardı ardına okumuştum. Bu kadarı biraz fazla geldi ama hepsi de birbirinden güzel.” diye başlayan sohbetimizin sonunda on...