27 Nisan 2014 Pazar

UFACIKTIM (Dora GABE)

“Dora Gabe’nin amacı, çocuğun gözünde, insan, anne, baba, kardeş ve öbür insanlarla, doğada yeni birer gerçeklik, yani birer anlam kazandığını yansıtmak. Ve Dora Gabe, bunu büyük bir ustalıkla başarıyor. Bunu yaparken de, büyük bir insanın katılaşmış, kalıplaşmış, acımasız mantığından değil, küçük bir çocuğun binlerce çiçek açan, binlerce kuş öten saf, tertemiz, sevgi dolu yüreğinden yararlanıyor. (Önsöz)”

                                               * * * * *

“Susuyorum. Hiçbir şey duyulmuyor. Çarpan yüreğimin sesini dinliyorum.”

                                               * * * * *

görsel: gustav klimt  
“Annem gülümsüyor. Hemen yatağa giriyoruz. Annem yorganımızı iyice örtüyor, tekrar yanıma oturuyor. Annem her şey yapabilir, her şeyi bilir, hiçbir şeyden korkmaz.
— Beni hiç yalnız bırakmayacaksın, değil mi anne?
— Hayır.
Gözlerimi kapatıyorum. Tekrar açıyorum. Annem başucumda duruyor, bana bakıyor.”

           * * * * *


“Bu akşam karanlık beyaz, çünkü kar yağdı.”

                                               * * * * *

“Ay parladığı zaman, kar gümüş rengidir. Babam gümüşlerin üzerinde yürür.”

                                               * * * * *

“Annem, haritada görülen karaları çevreleyen şeyin deniz olduğunu ve bu denizlerin üzerinde kuşların uçtuğunu söylüyor.
— Bak şimdi kuşlar işte buradalar, şu ülkenin üzerindeler.
Ağabeyim her zaman, her şeye niçin inanıyor da ben inanamıyorum. Ben hiçbir şey anlamıyorum, ama o her şeyi anlıyor. Bir kâğıdın üzerinde deniz olacak da o kâğıt ıslanmayacak, olur şey değil! Olur mu böyle bir şey? Peki ya kuşlar, haritanın üzerindeki yeryüzüne hepsi birden nasıl sığıyorlar?”
                                          ▬    ▬      ▬